HO17

Na 4 jaar wachten en een kleindochter rijker was het weer tijd voor de 7de hoogmis van de uraltkaefer meeting van Hessisch Oldendorf. Vrijdag 23 juni om 9h30 was het verzamelen geblazen bij Johan en Christel. Er moest nog eentje op de trailer, de bruine ovaal van Jos , de walkietalkies werden uitgedeeld en de volgorde van het konvooi samengesteld. Even na 10 u nam Johan de karavaan op sleeptouw. Op de trailers: de rode Karmann Ghia cabrio van Gaston, de antraciet grijze Karmann Ghia cabrio van Frank V, de groene bril van Jo, de bruine ovaal van Jos (voor de juiste kleurbenaming kan je terecht bij de eigenaars). Zelf rijdend : een speciale Zwitserse crèmekleurige Karmann Ghia van Paul (een nieuwe vriend van Mechelen die liever met ons dan met het BBT geweld meereed) en een vreemde eend in dit luchtgekoeld gezelschap, de reporter van dienst met een Porsche 944 (rijdt comfortabeler, vandaar). 

Via Genk, Roermond (heeft ook iets te maken met Aarschot), Venlo richting Dortmund wilden we na een kleine 200 km (ik kan er 30km naast zitten) de gebruikelijke stop inlassen. De eerste poging mislukte omdat daar het hele BBT konvooi (indrukwekkend zo'n 200 wagens) de hele parking, het benzinestation tot zelfs de hele Ausfart strook in beslag namen. We hebben iets verder toch ons ding kunnen doen om dan in één rechte lijn door te stomen richting Hannover met onderweg de nodige werken en “Stau”. Iets voor 16 u hebben we onze meegebrachte Uraltkaefers bij de B&B van Sonja achtergelaten en zijn wij doorgereden naar ons verblijf in Hameln. Je weet wel het stad(je) van de rattenvanger. Hameln heeft een zeer mooie “Altstad” met gebouwen van de 17de eeuw en later, en een park gelegen aan de rand van de Weser. 

Allemaal leuk en aangenaam maar het was ons te doen om het internationale Volkswagen Veteranentreffen in HO en dat was in volle bloei vanaf zaterdagmorgen.

Bijna elke toegangsweg van 't stadje had zijn eigen type VW. De brillen en de ovalen (tot het jaar 1957), de karmann Ghia's Type 14 en type 34 (tot het jaar 1967) en de T1 (type 2 bus en transporter tot het jaar 1967) in alle varianten. Had je een mooi gerestoreerd model dan hoorde je erbij, had je een goede origineel dan was je ook één van de club, had je een rat (wat eigenlijk niet mag van het reglement) dan mocht je er jammer genoeg ook bij zijn.

De heilige graal bevond zich op het plein in de Innestadt. We schatten dat er 1/3 van alle gekende Hebmullers present waren, de Rometschen waren in de minderheid en de schwimmwagens gingen later op de dag een “demo” geven op de Weser. Mijn blikvanger was de zwarte KdF Type 60L van 1941, gevonden in de CZECH Republic en ooit door de snor cadeau werd gegeven. Voorts nog een replica van 1936 en 1937, een origineel gerestoreerde van 1938 en 1945 van Wolfsburg. Ook op het plein een stel vroege Porsches en andere Sonderaufbauten tot bouwjaar 1967 waarvan ik foto's heb genomen maar niet meer weet welk carrosseriebedrijf die gemaakt heeft.

De rondrit had succes maar ik heb ze niet meegemaakt. We hebben ons groepje gemist, eerst te vroeg daar en dan te laat en al volzet. Al vroeg moest de karavaan lang aanschuiven aan het veer voor de overzet en konden ze genieten van de demo van de schwimmwagens. Na de overzet nog een 30 km en dat was op bepaalde plaatsen een beproeving voor de niet gesynchroniseerde oudjes. Voor het hele relaas (oa over de ijskar van Raoul V) wendt u tot de gelukkigen die het meegemaakt hebben. Dan maar naar de Teilenmarkt, veel nieuw en ook veel oud ijzer, en de standen met miniaturen waar ik toch een zeldzame “unbespielde” en in box Coca-Cola T1 pick-up heb kunnen toevoegen aan de collectie. Tussen het zeer talrijke publiek hadden we toch verschillende LKcers en families gezien die dit vierjaarlijks evenement niet wilde missen.

De avondactiviteiten in de Stadthalle van HO hebben we niet meegemaakt maar des te meer genoten van de feeërieke sfeer van Hameln by night. Zondagmorgen nog een laatste keer den toer gemaakt en na het uitreiken van de “bokalen” was het tijd om de valiezen te pakken en de trailers te laden. De terugweg verliep vlotter. De uitleg van Jo hiervoor: op de kaart ligt Hannover hoger dan Diepenbeek, dus is het bergaf en dus sneller.

En nu, bij leven en welzijn, is het wachten op HO21 en kunnen we er weer op uit met een fijne bende liefhebbers.

Tom LemmensComment